- రెండు చేతులు, ఒక కాలు లేకపోయినా ఆత్మవిశ్వాసమే ఆయుధంగా చదువులో అద్భుత ప్రతిభ
- కాలి వేళ్లతో పెన్సిల్ పట్టుకుని చదువు.. పాఠశాల టాపర్గా నిలిచిన ప్రతిభావంతురాలు
- భవిష్యత్తులో ఐఏఎస్ కావాలన్నదే లక్ష్యం.. ఎంతోమందికి ఆదర్శంగా శీతల జీవితం
శ్రీ బల భీమ న్యూస్ / హైదరాబాద్ ఆగస్టు 16
“మనలో లోపం ఏముంది?” అని బాధపడుతూ జీవితాన్ని ఆపేసేవారు ఎందరో. కానీ తమలో ఉన్న సామర్థ్యాన్ని గుర్తించి, ఎదురయ్యే ప్రతికూల పరిస్థితులను సవాళ్లుగా స్వీకరించి ముందుకు సాగేవారు చాలా అరుదుగా కనిపిస్తారు. అలాంటి అరుదైన స్ఫూర్తిదాయక వ్యక్తిత్వానికి నిలువెత్తు నిదర్శనంగా నిలుస్తోంది ఛత్తీస్గఢ్కు చెందిన శీతల. రెండు చేతులు, ఒక కాలు లేకుండా పుట్టినప్పటికీ.. తన వైకల్యాన్ని జీవితానికి అడ్డంకిగా భావించకుండా పట్టుదల, ఆత్మవిశ్వాసంతో ముందుకు సాగింది. కాలి వేళ్లతో పెన్సిల్ పట్టుకుని రాయడం నేర్చుకుని.. పదో తరగతి పరీక్షల్లో ఏకంగా 92 శాతం మార్కులు సాధించి పాఠశాల టాపర్గా నిలిచింది.
శీతల విజయగాథ ప్రస్తుతం గ్రామస్థులతో పాటు ఎంతోమంది విద్యార్థులు, తల్లిదండ్రులకు స్ఫూర్తిగా మారింది. శారీరక వైకల్యం తన లక్ష్యాలకు ఎప్పటికీ అడ్డుకాదని నిరూపిస్తూ.. భవిష్యత్తులో సివిల్ సర్వెంట్గా ఎదిగి సమాజానికి సేవ చేయాలనే లక్ష్యంతో ఆమె ముందుకు సాగుతోంది.
చిన్నప్పటి నుంచే ఎన్నో సవాళ్లు
ఛత్తీస్గఢ్లోని కల్యాణ్పుర్ గ్రామానికి చెందిన శీతల నలుగురు పిల్లల్లో ఒకరు. మిగతా పిల్లలు సాధారణంగా జన్మించినప్పటికీ.. శీతల మాత్రం రెండు చేతులు, ఒక కాలు లేకుండా జన్మించింది. దీంతో చిన్న వయసు నుంచే ఆమెకు అనేక ఇబ్బందులు ఎదురయ్యాయి. రోజువారీ జీవితంలో సాధారణంగా ఇతరులు చేసే చిన్నచిన్న పనులకు కూడా కుటుంబ సభ్యులు లేదా ఇతరుల సహాయం తీసుకోవాల్సిన పరిస్థితి ఉండేది.
కూతురి భవిష్యత్తు గురించి శీతల తల్లిదండ్రులు తొలినాళ్లలో ఆందోళన చెందేవారు. అయితే శీతలకు ఏ లోటూ రాకూడదని, ఇతర పిల్లలతో సమానంగా ఆమెను పెంచాలని వారు నిర్ణయించుకున్నారు. ఆమె వైకల్యాన్ని బలహీనతగా కాకుండా.. ఆత్మవిశ్వాసంతో ముందుకు సాగేందుకు ప్రోత్సహించారు.
చదువుపై ఆసక్తిని గుర్తించిన తండ్రి
చిన్నప్పటి నుంచే శీతలకు చదువుకోవాలనే కోరిక బలంగా ఉండేది. పాఠశాలకు వెళ్లి చదువుకోవాలన్న తన కోరికను తండ్రి హీరాలాల్కు చెప్పింది. తొలుత ఆమె ఎదుర్కొనే ఇబ్బందులను ఆలోచించి తండ్రి కొంత సందేహించారు. అయితే శీతల పట్టుదలను చూసిన తర్వాత ఆమెకు అండగా నిలవాలని నిర్ణయించారు.
కాలి వేళ్లతో పెన్సిల్ పట్టుకుని రాయడం ఆమెకు అంత సులభమైన విషయం కాదు. అయినప్పటికీ శీతల వెనక్కి తగ్గలేదు. తండ్రి ప్రోత్సాహంతో కాలి వేళ్లతో పెన్సిల్ను పట్టుకుని అక్షరాలు రాయడం సాధన చేసింది. అక్షరాలను సరిగ్గా రాయడం నేర్చుకోవడానికి దాదాపు ఆరు నెలల సమయం పట్టింది. ఆరు నెలల పాటు నిరంతర సాధనతో రాయడంలో మంచి పట్టు సాధించింది.
అక్కడి నుంచి ఆమె విద్యా ప్రయాణం మరింత ఉత్సాహంగా సాగింది.
రెండున్నర కిలోమీటర్లు.. అయినా వెనుకడుగు వేయలేదు
శీతల చదివిన ప్రభుత్వ పాఠశాల ఆమె ఇంటికి సుమారు రెండున్నర కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. సాధారణంగా పిల్లలు సులభంగా పాఠశాలకు వెళ్లగలిగినా.. శీతలకు మాత్రం ప్రతిరోజూ పాఠశాలకు వెళ్లడమే ఒక సవాలుగా ఉండేది.
వీల్చైర్లో పాఠశాలకు వెళ్లే శీతలను ఆమె తల్లి కొంత దూరం వరకు తీసుకెళ్లేవారు. అక్కడి నుంచి మిగతా దారిని స్నేహితుల సహాయంతో పాఠశాలకు చేరుకునేది. ఈ ప్రయాణంలో ఎన్నో ఇబ్బందులు ఎదురైనా.. చదువుకోవాలనే లక్ష్యం ముందు అవన్నీ చిన్నవిగా కనిపించేవి.
ఎండ, వర్షం, దారిలో ఎదురయ్యే ఇబ్బందులు.. ఏవీ ఆమెను చదువుకు దూరం చేయలేకపోయాయి. ప్రతిరోజూ పాఠశాలకు వెళ్లడం, పాఠాలు వినడం, ఇంటికి వచ్చి చదవడం ఆమె జీవితంలో భాగమయ్యాయి.
చదువుతో పాటు ఇతర కార్యక్రమాల్లోనూ ప్రతిభ
శీతల కేవలం చదువులోనే కాదు.. పాఠశాలలో నిర్వహించే వివిధ కార్యక్రమాల్లోనూ చురుగ్గా పాల్గొనేది. బొమ్మలు వేయడం, వ్యాసరచన, ఇతర సాంస్కృతిక కార్యక్రమాల్లో తన ప్రతిభను ప్రదర్శించేది.
వీల్చైర్లోనే డ్యాన్స్ చేస్తూ తోటి విద్యార్థులను ఆకట్టుకునేది. తన శారీరక పరిమితులను కారణంగా చూపకుండా.. తనకు సాధ్యమైన ప్రతి కార్యక్రమంలో పాల్గొనడం ఆమె ప్రత్యేకతగా మారింది.
“నాకు చేతులు లేవు కాబట్టి నేను చేయలేను” అనే ఆలోచనకు బదులుగా.. “నాకు ఉన్న అవకాశాలతో నేను ఏం చేయగలను?” అనే ఆలోచనతో ముందుకు సాగింది. అదే ఆమె విజయానికి ప్రధాన కారణంగా నిలిచింది.
పదో తరగతిలో 92 శాతం మార్కులు
శీతల పట్టుదలకు పదో తరగతి ఫలితాలు అద్దం పట్టాయి. కష్టపడి చదివిన ఆమె పదో తరగతి పరీక్షల్లో 92 శాతం మార్కులు సాధించింది. అంతేకాదు.. తన పాఠశాలలో టాపర్గా నిలిచి అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది.
జిల్లా స్థాయి టాప్ ర్యాంకుల్లోనూ ఆమె స్థానం సంపాదించడంతో కుటుంబ సభ్యుల ఆనందానికి అవధులు లేకుండా పోయాయి. శీతల విజయం పాఠశాల ఉపాధ్యాయులు, స్నేహితులు, గ్రామస్థుల్లోనూ సంతోషాన్ని నింపింది.
శారీరకంగా ఎన్నో పరిమితులు ఉన్నప్పటికీ.. చదువులో మాత్రం ఆమె ఎలాంటి పరిమితులు లేవని ఈ ఫలితాలతో నిరూపించింది.
